அனுபவம் விதைத்த எதிர்காலம்
Shaping the Future Through Experience
இரண்டாம் வருட ஆசிரிய பயிலுநர்கள்,
புதிய ஆசிரிய
பயிலுநர்களுடன் தமது கல்விக் கல்லூரி வாழ்க்கை அனுபவங்களையும் தொழில்முறை
வழிகாட்டல்களையும் பகிர்ந்து, அவர்களின் ஆசிரியர் கல்விப் பயணத்திற்கு உறுதியான
அடித்தளத்தை அமைத்த ஊக்கமூட்டும் சந்திப்பின் பதிவு.
S.Logarajah
Lecturer, Batticaloa National College of Education
"அனுபவம் என்பது காலம் கற்பிக்கும் பாடமாகும்; பகிரப்பட்ட
அனுபவம் அடுத்த தலைமுறையை உருவாக்கும் பேராற்றலாகும்."
அறிமுகம்
ஆசிரியர் கல்வி
என்பது வெறுமனே கற்பித்தல் முறைகளையும் பாட அறிவையும் கற்றுக்கொள்வதற்கான கல்விச்
செயற்பாடு மட்டுமல்ல. அது அறிவு,
அனுபவம், விழுமியங்கள், மனிதநேயம்
மற்றும் தொழில்முறைப் பொறுப்புணர்வு ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைப்பின் ஊடாக எதிர்கால
சமூகத்தை வழிநடத்தும் ஆசிரியர்களை உருவாக்கும் வாழ்வியல் பயணமாகும். ஒரு ஆசிரியர்
வகுப்பறைக்குள் நுழைவதற்கு முன்னரே,
அவர் ஒரு சிறந்த மனிதராகவும்,
சிந்திக்கும் கல்வியாளராகவும்,
பொறுப்புமிக்க சமூக உறுப்பினராகவும் உருவாக்கப்பட வேண்டும். அந்த உயரிய
மாற்றத்திற்கான அடித்தளமே தேசிய கல்விக் கல்லூரி வாழ்க்கையாகும்.
தேசிய கல்விக்
கல்லூரியில் கற்றல் என்பது விரிவுரை மண்டபங்களில் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட ஒன்றல்ல.
அது நூலகத்தின் அமைதியிலும்,
குழுக் கலந்துரையாடல்களின் உயிரோட்டத்திலும், கற்பித்தல் பயிற்சியின் அனுபவங்களிலும், இணைப்பாடவிதானச்
செயற்பாடுகளிலும், சக
ஆசிரிய பயிலுநர்களுடனான அன்றாட உறவுகளிலும் தொடர்ந்து நிகழும் உயிர்ப்புள்ள கற்றல்
செயல்முறையாகும். ஒவ்வொரு நாளும் புதிய அனுபவங்களை அளிப்பதோடு, ஒவ்வொரு
அனுபவமும் ஒரு புதிய ஆசிரியரை உருவாக்கும் வாய்ப்பாகவும் அமைகிறது.
இத்தகைய
சூழலில் கல்விக் கல்லூரியில் புதிதாக இணையும் முதலாம் வருட ஆசிரிய பயிலுநர்களுக்கு
ஆரம்ப நாட்கள் மிகுந்த எதிர்பார்ப்புகளும் சவால்களும் நிறைந்ததாக இருப்பது
இயல்பானது. புதிய கல்விச் சூழல்,
புதிய கற்றல் அணுகுமுறைகள்,
புதிய நண்பர்கள், புதிய
பொறுப்புகள் மற்றும் உயர்கல்விக்கே உரிய கற்றல் பண்பாடு ஆகியவற்றுக்கு தம்மைத்
தகவமைத்துக்கொள்ள வேண்டிய அவசியம் அவர்களுக்கு ஏற்படுகிறது. இந்த மாற்றக்
காலத்தில் அவர்களுக்கு மிகவும் நெருக்கமான வழிகாட்டிகளாக இருப்பவர்கள், அதே பாதையில்
முன்னதாக பயணித்து அனுபவம் பெற்ற இரண்டாம் வருட ஆசிரிய பயிலுநர்களே ஆவர். அவர்கள்
பகிரும் அனுபவங்கள், புத்தகங்களில்
கற்றுக்கொள்ள முடியாத வாழ்வியல் அறிவாகவும்,
எதிர்காலப் பயணத்திற்கு வழிகாட்டும் ஒளிக்கீற்றாகவும் அமைகின்றன.
கல்வியாளர்
ஜோன் டூயி (John
Dewey), “அனுபவத்திலிருந்து மட்டும் நாம் கற்றுக்கொள்வதில்லை; அந்த அனுபவத்தை
ஆழமாகப் பிரதிபலிப்பதன் மூலமே உண்மையான கற்றல் நிகழ்கிறது” என்று குறிப்பிடுகிறார். ஆசிரியர் கல்வியின் மையச் சிந்தனையும் இதுவே.
மூத்த ஆசிரிய பயிலுநர்களின் அனுபவங்களும், அவற்றிலிருந்து அவர்கள் பெற்ற பிரதிபலிப்புகளும் புதிய
ஆசிரிய பயிலுநர்களுக்கு மதிப்புமிக்க கற்றல் வளங்களாக அமைகின்றன.
இதனை
அடிப்படையாகக் கொண்டு, சமூக
விஞ்ஞான துறைசார்ந்த விரிவுரையாளராக,
முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் வருட ஆசிரிய பயிலுநர்களுக்கிடையில் அனுபவப் பகிர்வு
மற்றும் கருத்துப் பரிமாற்றத்தை நோக்கமாகக் கொண்ட கல்விசார் சந்திப்பொன்றை ஏற்பாடு
செய்தேன். இது ஒரு சாதாரண அறிமுக நிகழ்வாக அல்லாது, ஆசிரியர் கல்வியில் "பயிலுநரிடமிருந்து பயிலுநருக்கான
கற்றல்" (Peer
Learning) என்ற உயரிய அணுகுமுறையை நடைமுறைப்படுத்தும் முயற்சியாக
வடிவமைக்கப்பட்டது.
இச்சந்திப்பின்
பிரதான நோக்கம், புதிய
ஆசிரிய பயிலுநர்களுக்கு கல்விக் கல்லூரி வாழ்க்கையைப் பற்றிய தெளிவான புரிதலை
ஏற்படுத்துவதும், தொழில்முறை
ஆசிரியர் அடையாளத்தை ஆரம்பத்திலேயே உருவாக்குவதற்குத் தேவையான வழிகாட்டல்களை
வழங்குவதும் ஆகும். மேலும்,
கல்விச் செயற்பாடுகள்,
செயலடைவுக் கோவை (Portfolio),
தொழில்முறை பிரதிபலிப்பு,
தனியாள் மற்றும் குழுச் செயற்றிட்டங்கள்,
நேர முகாமைத்துவம்,
தொழில்முறை ஒழுக்கம்,
பல்லின நல்லிணக்கம்,
தலைமைத்துவம் மற்றும் இணைப்பாடவிதானச் செயற்பாடுகள் போன்ற ஆசிரியர் கல்வியின்
முக்கிய பரிமாணங்களை மூத்த ஆசிரிய பயிலுநர்களின் அனுபவங்களின் ஊடாக
புதியவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்துவதே இந்நிகழ்வின் நோக்கமாக அமைந்தது.
நிகழ்வின்
பின்னணி
திசைமுகப்படுத்தல்
நிகழ்ச்சிகளை வெற்றிகரமாக நிறைவு செய்த சமூக விஞ்ஞானக் கற்கைநெறியின் முதலாம் வருட
ஆசிரிய பயிலுநர்கள், கல்விக்
கல்லூரி வாழ்க்கையின் முதல் கல்விசார் நாளில் உற்சாகத்துடனும் எதிர்பார்ப்புடனும்
விரிவுரை மண்டபத்திற்கு வருகை தந்தனர். அந்தத் தருணத்தை அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றும்
நோக்கில், இரண்டாம்
வருட ஆசிரிய பயிலுநர்களும் இணைக்கப்பட்டிருந்தனர். அவர்கள் புதியவர்களை அன்புடன்
வரவேற்று, தம்மை
அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டதோடு,
முதலாம் வருட ஆசிரிய பயிலுநர்களையும் தங்களை அறிமுகப்படுத்துமாறு
ஊக்குவித்தனர்.
அறிமுகத்தின்
தொடக்கத்தில் காணப்பட்ட தயக்கமும் அமைதியும்,
சிறிது நேரத்திலேயே கலகலப்பான உரையாடலாக மாறியது. இரு வருட ஆசிரிய
பயிலுநர்களும் ஒருவரையொருவர் அறிந்துகொண்டு,
கல்விக் கல்லூரி வாழ்க்கையைப் பற்றிய எதிர்பார்ப்புகள், அனுபவங்கள்
மற்றும் எண்ணங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளத் தொடங்கினர். அந்த தருணத்தில், ஒரு புதிய
வகுப்பறை மட்டுமல்ல; அனுபவங்களின்
ஊடாக ஒன்றிணைந்த கற்றல் சமூகமும் உருவாகிக் கொண்டிருந்தது.
அனுபவப்
பகிர்விற்கான சூழல் உருவானதும்,
இரண்டாம் வருட ஆசிரிய பயிலுநர்கள் தமது இரண்டு ஆண்டுகால கல்விக் கல்லூரி
வாழ்க்கையில் பெற்ற அனுபவங்களை புதிய ஆசிரிய பயிலுநர்களுடன் மனம்விட்டு பகிர்ந்து
கொள்ளத் தொடங்கினர். அந்தப் பகிர்வு வெறும் அறிவுரைகளின் தொகுப்பாக அமையவில்லை; எதிர்கால
ஆசிரியர்களின் தொழில்முறைப் பயணத்திற்கு திசைகாட்டும் வாழ்வியல் பாடங்களின்
தொகுப்பாகவே அது அமைந்தது.
அனுபவங்களால்
செதுக்கப்பட்ட வழிகாட்டல்கள்
அறிமுக
நிகழ்வைத் தொடர்ந்து, இரண்டாம்
வருட ஆசிரிய பயிலுநர்கள் தாங்கள் கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் தேசிய கல்விக்
கல்லூரியில் பெற்ற அனுபவங்களை மிகவும் திறந்த மனதுடன் பகிர்ந்து கொண்டனர்.
அவர்களது உரையாடல்களில் வெறும் அறிவுரைகள் மட்டுமல்ல, அனுபவங்களால்
செம்மைப்படுத்தப்பட்ட வாழ்க்கைப் பாடங்களும்,
ஒரு ஆசிரியராக உருவாகுவதற்குத் தேவையான தொழில்முறைப் பண்புகளும் இயல்பாக
வெளிப்பட்டன. புதிய ஆசிரிய பயிலுநர்கள் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் அவற்றைக் கேட்டதோடு, தங்களது
சந்தேகங்களையும் முன்வைத்து கலந்துரையாடலில் செயற்பாட்டுடன் ஈடுபட்டனர்.
இரண்டாம் வருட
ஆசிரிய பயிலுநர்கள் முதலில் வலியுறுத்திய விடயம் நேர முகாமைத்துவத்தின்
முக்கியத்துவமாகும். கல்விக் கல்லூரி வாழ்க்கையில் நேரத்தைப் பயனுள்ள முறையில்
திட்டமிடும் பழக்கம் இல்லையெனில்,
கற்றல் செயற்பாடுகள்,
ஒப்படைப்புகள், கற்பித்தல்
பயிற்சிகள், இணைப்பாடவிதான
நடவடிக்கைகள் மற்றும் தனிப்பட்ட வளர்ச்சி ஆகியவற்றைச் சமநிலைப்படுத்துவது
கடினமாகிவிடும் என்பதை அவர்கள் தங்களது அனுபவங்களின் மூலம் விளக்கினர். "இன்றைய
பொறுப்பை நாளைக்கு ஒத்திவைக்காத பழக்கம்,
நாளைய சிறந்த ஆசிரியரை உருவாக்கும்" என்ற கருத்தை அவர்கள் மீண்டும்
மீண்டும் வலியுறுத்தினர்.
அதனைத்
தொடர்ந்து, விரிவுரைகளில்
ஒழுங்காகப் பங்கேற்பதன் அவசியம் குறித்து அவர்கள் எடுத்துரைத்தனர். வகுப்பறையில்
இடம்பெறும் கலந்துரையாடல்கள்,
செயன்முறைச் செயற்பாடுகள்,
சக ஆசிரிய பயிலுநர்களுடனான கருத்துப் பரிமாற்றங்கள் மற்றும்
விரிவுரையாளர்களின் அனுபவப் பகிர்வுகள் ஆகியவை பாடக்குறிப்புகளில் முழுமையாகப்
பதிவாகாத பெறுமதிமிக்க கற்றல் வாய்ப்புகளாக இருப்பதை அவர்கள் எடுத்துக்காட்டினர்.
வருகையை ஒரு விதிமுறையாக அல்ல,
தொழில்முறைப் பொறுப்பாகக் கருத வேண்டும் என்ற அவர்களது அறிவுரை புதிய ஆசிரிய
பயிலுநர்களிடம் நல்ல வரவேற்பைப் பெற்றது.
கல்விக்
கல்லூரி வாழ்க்கையில் சுயகற்றல் (Self-directed
Learning) இன்றியமையாத ஒன்றாகும் என்பதையும் அவர்கள் நினைவூட்டினர்.
விரிவுரையாளர்கள் வழங்கும் வழிகாட்டல்களோடு மட்டுமன்றி, நூலக வளங்களைப்
பயன்படுத்துதல், ஆய்வுக்
கட்டுரைகளை வாசித்தல், இணையவழிக்
கல்வி வளங்களை ஆராய்தல் மற்றும் சமகால கல்வி மாற்றங்களைத் தொடர்ந்து
அறிந்துகொள்வது போன்ற பழக்கங்கள் ஒரு திறமையான ஆசிரியரின் அறிவுப் பரப்பை
விரிவுபடுத்துகின்றன என்று அவர்கள் கூறினர்.
குறிப்பாக, கல்விக்
கல்லூரி வாழ்க்கையின் முக்கிய கூறாக விளங்கும் செயலடைவுக் கோவை (Portfolio) தொடர்பாக
விரிவான விளக்கங்கள் வழங்கப்பட்டன. செயலடைவுக் கோவை என்பது சான்றிதழ்கள் அல்லது
ஆவணங்களைத் தொகுத்து வைக்கும் கோப்பாக மட்டுமல்ல; மாறாக,
ஒரு ஆசிரிய பயிலுநரின் கற்றல் அனுபவங்கள், சாதனைகள்,
திறன்கள், பிரதிபலிப்புகள்
மற்றும் தொழில்முறை வளர்ச்சியை ஆவணப்படுத்தும் உயிர்ப்புள்ள பதிவாகும் என்பதை
அவர்கள் தெளிவுபடுத்தினர்.
"செயலடைவுக்
கோவை என்பது நாம் செய்த பணிகளின் பட்டியல் அல்ல; நாம் எவ்வாறு வளர்ந்தோம் என்பதற்கான சான்று" என்ற
கருத்து அனைவரின் கவனத்தையும் ஈர்த்தது. ஒவ்வொரு செயற்பாட்டிற்கும் பொருத்தமான
ஆதாரங்களைத் திரட்டுவது,
அவற்றை ஒழுங்குபடுத்துவது,
அவற்றின் கல்விசார் பெறுமதியை விளக்குவது மற்றும் தொடர்ச்சியாகப்
புதுப்பித்துக்கொண்டே இருப்பது ஆகியவை ஒரு சிறந்த செயலடைவுக் கோவையின் அடிப்படை
அம்சங்களாகும் என்று அவர்கள் எடுத்துரைத்தனர்.
செயலடைவுக்
கோவையில் இணைக்கப்பட வேண்டிய ஆதாரங்கள் தொடர்பிலும் அவர்கள் தெளிவான வழிகாட்டல்களை
வழங்கினர். கற்றல் வளங்கள்,
பாடத்திட்டத் திட்டங்கள்,
கற்பித்தல் வளங்கள்,
புகைப்படங்கள், காணொளிப்
பதிவுகள், மதிப்பீட்டுக்
கருவிகள், மாணவர்களின்
கற்றல் வெளிப்பாடுகள், சான்றிதழ்கள், பிரதிபலிப்புக்
குறிப்புகள், விரிவுரையாளர்கள்
மற்றும் சக ஆசிரிய பயிலுநர்களிடமிருந்து பெறப்பட்ட பின்னூட்டங்கள் ஆகிய அனைத்தும்
தொழில்முறை வளர்ச்சியைப் பதிவு செய்யும் நம்பகமான ஆதாரங்களாக அமைகின்றன என்பதை
அவர்கள் விளக்கினர்.
அதனுடன்
இணைந்தே தொழில்முறை பிரதிபலிப்பின் (Professional
Reflection) முக்கியத்துவம் குறித்தும் அவர்கள் ஆழமான கருத்துக்களைப்
பகிர்ந்தனர். பிரதிபலிப்பு என்பது நிகழ்ந்தவற்றை விவரிப்பது மட்டுமல்ல; அந்த
அனுபவத்திலிருந்து பெற்ற கற்றலை விமர்சன ரீதியாக ஆராய்ந்து, எதிர்காலச்
செயற்பாடுகளை மேம்படுத்துவதற்கான சிந்தனைச் செயல்முறையாகும் என்பதை அவர்கள்
எடுத்துரைத்தனர்.
"நான் என்ன
செய்தேன்?" என்ற
கேள்வியுடன் பிரதிபலிப்பு தொடங்கினாலும்,
"நான் என்ன கற்றுக்கொண்டேன்?", "இந்த அனுபவம் என்னுடைய தொழில்முறை
வளர்ச்சிக்கு எவ்வாறு பங்களித்தது?",
"இனிமேல் என்னை நான் எவ்வாறு மேம்படுத்திக்கொள்ளப் போகிறேன்?" என்ற ஆழமான
சிந்தனைகளில்தான் அதன் உண்மையான பெறுமதி இருக்கிறது என்பதை அவர்கள் எடுத்துக்காட்டுகளுடன்
விளக்கினர்.
இவ்விடத்தில், டேவிட்
கோல்பின் (David Kolb) அனுபவக்
கற்றல் கோட்பாடு நினைவுகூரத்தக்கதாகும். அனுபவம், பிரதிபலிப்பு,
கருத்துருவாக்கம் மற்றும் செயன்முறைப் பயன்பாடு என்ற தொடர்ச்சியான கற்றல்
வட்டத்தின் ஊடாகவே நிலையான கற்றல் நிகழ்கிறது என அவர் வலியுறுத்துகிறார். இரண்டாம்
வருட ஆசிரிய பயிலுநர்கள் பகிர்ந்த அனுபவங்களும், அவற்றிலிருந்து அவர்கள் பெற்ற கற்றல்களும், புதிய ஆசிரிய
பயிலுநர்களுக்கு அனுபவக் கற்றலின் உண்மையான அர்த்தத்தை எடுத்துக்காட்டும்
வாழ்வியல் உதாரணங்களாக அமைந்தன.
மேலும், கல்விக்
கல்லூரிக் காலத்தில் மேற்கொள்ள வேண்டிய தனியாள் செயற்றிட்டங்கள் பற்றியும் அவர்கள்
விரிவாக எடுத்துரைத்தனர். தொடர் கணிப்பீட்டு முறைகள், ஒப்படைகள் வாய்மொழி முன்வைப்புக்கள், கற்றல் வளங்கள்
தயாரித்தல், பிரதிபலிப்புக்
குறிப்பேடுகள், பாடத்திட்டப்
பகுப்பாய்வு, மின்னணு
செயலடைவுக் கோவை உருவாக்குதல்,
கல்வித் தொழில்நுட்பக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி கற்றல் வளங்களை வடிவமைத்தல்
போன்ற செயற்பாடுகள் ஒரு ஆசிரிய பயிலுநரின் சுயகற்றல் திறனை வளர்ப்பதோடு, ஆய்வு
மனப்பாங்கையும் படைப்பாற்றலையும் மேம்படுத்துகின்றன என்பதை அவர்கள் சுட்டிக்காட்டினர்.
அதேபோல், குழுச்
செயற்றிட்டங்கள் தொடர்பிலும் அவர்கள் பெறுமதிமிக்க வழிகாட்டல்களை வழங்கினர்.
குழுவாகச் செயற்படுதல்,
கருத்து வேறுபாடுகளை மதித்தல்,
பொறுப்புகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளுதல்,
ஒருங்கிணைந்த முடிவுகளை எடுப்பது,
திட்டமிட்ட முறையில் பணிகளை நிறைவு செய்தல் மற்றும் இணைந்து
பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காணுதல் போன்ற அனுபவங்கள் எதிர்காலத்தில் பாடசாலைச்
சூழலில் சக ஆசிரியர்களுடன் இணைந்து பணியாற்றுவதற்கான அடிப்படைத் திறன்களை
வளர்க்கின்றன என்று அவர்கள் விளக்கினர்.
ஒரு குழுவின்
வெற்றி, தனிநபர்களின்
திறமையில் மட்டுமல்ல; பரஸ்பர
நம்பிக்கை, திறந்த
உரையாடல் மற்றும் ஒத்துழைப்பில் தங்கியுள்ளது என்பதையும் அவர்கள் நினைவூட்டினர்.
"ஒன்றிணைந்து கற்றல்,
ஒன்றிணைந்து வளர்தல்" என்ற பண்பாடு கல்விக் கல்லூரி வாழ்க்கையின்
முக்கியமான அடையாளமாக இருக்க வேண்டும் என்ற அவர்களது கருத்து புதிய ஆசிரிய
பயிலுநர்களின் கவனத்தை வெகுவாக ஈர்த்தது.
அனுபவப்
பகிர்வின் ஒவ்வொரு தருணத்திலும்,
புதிய ஆசிரிய பயிலுநர்கள் குறிப்புகளை எடுத்துக்கொள்வதிலும், கேள்விகளை
எழுப்புவதிலும், தங்களது
எதிர்பார்ப்புகளைப் பகிர்வதிலும் ஆர்வமுடன் ஈடுபட்டனர். இதனால் அந்தச் சந்திப்பு
ஒருதலைப்பட்சமான அறிவுரை நிகழ்வாக இல்லாமல்,
இருவழிக் கற்றலையும் பரஸ்பரப் பிரதிபலிப்பையும் ஊக்குவித்த உயிர்ப்புள்ள
கல்விச் சமூகமாக மாறியது.
ஆசிரியர்
அடையாளத்தை வடிவமைத்த வழிகாட்டல்கள்
அனுபவப்
பகிர்வு தொடர்ந்தபோது, இரண்டாம்
வருட ஆசிரிய பயிலுநர்கள் கல்விக் கல்லூரி வாழ்க்கையின் இன்னொரு முக்கியமான
பரிமாணமான தொழில்முறை ஒழுக்கம் குறித்து புதிய ஆசிரிய பயிலுநர்களுடன் ஆழமான
கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து கொண்டனர். ஒரு ஆசிரியரின் சிறப்பு அவர் கற்பிக்கும் பாட
அறிவில் மட்டுமல்ல; அவரது
ஒழுக்கம், பொறுப்புணர்வு, நேர்மை, மனிதநேயம்
மற்றும் தொழில்முறை நடத்தையிலும் பிரதிபலிக்கிறது என்பதை அவர்கள் எடுத்துரைத்தனர்.
எனவே, ஆசிரியர்
கல்விக் காலத்திலிருந்தே தொழில்முறைப் பண்புகளை வளர்த்துக்கொள்வது எதிர்கால
ஆசிரியரின் வெற்றிக்கு இன்றியமையாத அடித்தளமாக அமையும் என்று வலியுறுத்தினர்.
விரிவுரைகளுக்கு
நேரந்தவறாமல் வருகை தருதல்,
ஒப்படைக்கப்படும் பணிகளைத் தரமாகவும் காலக்கெடுவிற்குள்ளும் நிறைவு செய்தல், விரிவுரையாளர்களிடம்
மரியாதையுடன் நடந்து கொள்ளுதல்,
சக ஆசிரிய பயிலுநர்களின் கருத்துக்களை மதித்தல், பொது வளங்களைப் பொறுப்புடன் பயன்படுத்துதல், கல்விக்
கல்லூரியின் ஒழுங்குவிதிகளை மனப்பூர்வமாகக் கடைப்பிடித்தல் போன்ற பண்புகள் ஒழுக்க
விதிகளாக மட்டுமல்ல; எதிர்கால
ஆசிரியரின் தொழில்முறை அடையாளத்தை உருவாக்கும் வாழ்வியல் மதிப்புகளாகும் என்பதை
அவர்கள் சுட்டிக்காட்டினர்.
அவர்களது
அனுபவப் பகிர்வில் குறிப்பிடத்தக்க இடத்தைப் பெற்ற மற்றொரு விடயம் தேசிய
ஒருமைப்பாடு மற்றும் நல்லிணக்க வாழ்வு ஆகும். தேசிய கல்விக் கல்லூரி என்பது பல
இனங்கள், பல
சமயங்கள், மற்றும்
பல்வேறு சமூகப் பின்னணிகளைச் சேர்ந்த ஆசிரிய பயிலுநர்கள் ஒன்றிணைந்து வாழ்ந்து
கற்கும் தனித்துவமான கல்விச் சமூகமாகும். இத்தகைய சூழலில் வேறுபாடுகளைப்
பிரிவினையாக அல்லாது, பல்வகைமையின்
அழகாக ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பாங்கு ஒவ்வொரு ஆசிரிய பயிலுநரிடமும் வளர வேண்டும்
என்பதை இரண்டாம் வருட ஆசிரிய பயிலுநர்கள் வலியுறுத்தினர்.
"வேற்றுமையில்
ஒற்றுமை" என்ற உயரிய விழுமியத்தை அன்றாடக் கல்லூரி வாழ்க்கையில்
நடைமுறைப்படுத்துவதன் மூலம் மட்டுமே,
எதிர்காலத்தில் மாணவர்களிடையே தேசிய நல்லிணக்கத்தையும் சமூக ஒற்றுமையையும்
வளர்க்கக்கூடிய ஆசிரியர்களாக உருவாக முடியும் என்பதையும் அவர்கள் நினைவூட்டினர்.
ஒருவரின் மொழி, சமயம்
அல்லது இனத்தை அடையாளமாகக் கொண்டு அணுகாமல்,
மனிதநேயத்தின் அடிப்படையில் உறவுகளை உருவாக்கும் பண்பே ஆசிரியர் கல்வியின்
உயர்ந்த விழுமியங்களில் ஒன்றாகும் என்பதை அவர்கள் தங்களது அனுபவங்களின் ஊடாக
எடுத்துரைத்தனர்.
அனுபவப்
பகிர்வு கல்விச் செயற்பாடுகளோடு மட்டுப்படுத்தப்படவில்லை. கல்லூரி வாழ்க்கையின்
முழுமையான அனுபவத்தைப் பற்றியும் அவர்கள் விரிவாகக் கலந்துரையாடினர். விளையாட்டு, கலை, இலக்கியம், கலாசார
நிகழ்வுகள், சமூகச்
சேவைத் திட்டங்கள், சுற்றுச்சூழல்
பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள்,
தலைமைத்துவப் பயிற்சிகள் மற்றும் பல்வேறு இணைப்பாடவிதானச் செயற்பாடுகளில்
ஈடுபடுவதன் மூலம் ஒருவரின் ஆளுமை முழுமையாக வளர்ச்சி பெறுகிறது என்பதை அவர்கள்
வலியுறுத்தினர்.
ஒரு சிறந்த
ஆசிரியர் என்பது பாடப்புத்தக அறிவை மட்டும் வழங்குபவர் அல்ல; சமூகத்துடன்
இணைந்து செயற்படும், மாணவர்களை
ஊக்குவிக்கும், மாற்றத்தை
உருவாக்கும் தலைவராகவும் விளங்க வேண்டும். கல்விக் கல்லூரி வாழ்க்கையில்
கிடைக்கும் ஒவ்வொரு வாய்ப்பையும் திறமைகளை வெளிப்படுத்தும் களமாகக் கருதி
பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும் என்ற அவர்களது அறிவுரை புதிய ஆசிரிய பயிலுநர்களுக்கு
ஊக்கமளிப்பதாக அமைந்தது.
இதனுடன்
தொடர்புபடுத்தி, தலைமைத்துவத்
திறன்களின் அவசியத்தையும் அவர்கள் எடுத்துரைத்தனர். குழுவொன்றை வழிநடத்துதல், நிகழ்வுகளைத்
திட்டமிடுதல், பொறுப்புகளை
ஏற்றுக்கொள்ளுதல், சிக்கலான
சூழ்நிலைகளில் தீர்மானங்களை எடுப்பது,
கருத்து வேறுபாடுகளை நாகரிகமாகக் கையாளுதல் போன்ற அனுபவங்கள் கல்விக் கல்லூரியிலேயே
வளர்த்துக்கொள்ளப்பட வேண்டிய வாழ்க்கைத்திறன்கள் என அவர்கள் குறிப்பிட்டனர்.
"இன்றைய ஆசிரிய பயிலுநர்களே நாளைய கல்வித் தலைவர்கள்" என்ற கருத்து
பலரின் மனதில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
தற்கால
ஆசிரியர் கல்வியில் தகவல் மற்றும் தொடர்பாடல் தொழில்நுட்பத்தின் பங்கு தொடர்ந்து
விரிவடைந்து வருகின்றது என்பதையும் அவர்கள் எடுத்துரைத்தனர். கற்றல் வளங்களை
வடிவமைத்தல், மின்னணு
செயலடைவுக் கோவை உருவாக்குதல்,
இணையவழி கற்றல் தளங்களைப் பயன்படுத்துதல், டிஜிட்டல் கற்றல் வளங்களை உருவாக்குதல் மற்றும்
பொறுப்புணர்வுடன் செயற்கை நுண்ணறிவு கருவிகளைப் பயன்படுத்துதல் போன்ற திறன்கள்
எதிர்கால ஆசிரியர்களின் அடிப்படைத் தொழில்முறைத் திறன்களாக மாறியுள்ளன என்பதை
அவர்கள் சுட்டிக்காட்டினர்.
அறிவைப்
பெறுவதோடு மட்டுமல்லாமல்,
அதனைப் பகிரும் திறனும்,
புதிய அறிவைத் தேடும் ஆர்வமும்,
மாற்றங்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பாங்கும் ஒரு ஆசிரியரின் தொடர்ச்சியான
தொழில்முறை வளர்ச்சிக்கு இன்றியமையாதவை என்பதை அவர்கள் எடுத்துரைத்தனர்.
"கற்றல் பட்டமளிப்பு நாளில் நிறைவடைவதில்லை; அன்றுதான் அது புதிய வடிவில் தொடங்குகிறது" என்ற
கருத்து புதிய ஆசிரிய பயிலுநர்களுக்கு சிந்தனையைத் தூண்டியது.
இவ்விடத்தில், ஆசிரியர் கல்வி
தொடர்பாக எத்தியென் வெங்கர் (Etienne
Wenger) முன்வைத்த "Community
of Practice" என்ற கருத்து நினைவு கூரத்தக்கதாகும். ஒரே நோக்கத்தைக்
கொண்டவர்கள் அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து,
ஒன்றிணைந்து கற்றுக்கொண்டு,
பரஸ்பரம் வளர்ச்சியடையும் போது உண்மையான தொழில்முறை சமூகங்கள் உருவாகின்றன
என்று அவர் விளக்குகிறார். இச்சந்திப்பும் அதுபோன்ற ஒரு கற்றல் சமூகத்தின் சிறந்த
எடுத்துக்காட்டாக அமைந்தது. இங்கு இரண்டாம் வருட ஆசிரிய பயிலுநர்கள் அறிவைப்
பகிரும் வழிகாட்டிகளாகவும்,
முதலாம் வருட ஆசிரிய பயிலுநர்கள் ஆர்வமிக்க கற்றலாளர்களாகவும் மட்டுமல்லாமல், அனைவரும்
ஒன்றிணைந்து கற்றுக்கொள்ளும் தொழில்முறைச் சமூகத்தின் உறுப்பினர்களாகவும்
செயற்பட்டனர்.
அதேவேளை, வயதுவந்தோரின்
கற்றல் தொடர்பாக மல்கம் நோல்ஸ் (Malcolm
Knowles) முன்வைத்த Andragogy
கோட்பாட்டின்படி, பெரியவர்கள்
தமது அனுபவங்களின் அடிப்படையில் சிறப்பாகக் கற்றுக் கொள்கின்றனர். இந்நிகழ்வில்
பகிரப்பட்ட அனுபவங்கள் வெறும் ஆலோசனைகளாக அல்லாது, உண்மையான வாழ்வியல் நிகழ்வுகளின் அடிப்படையில்
அமைந்திருந்ததால், புதிய
ஆசிரிய பயிலுநர்கள் அவற்றை எளிதில் உள்வாங்கி, தங்களது எதிர்காலக் கற்றல் பயணத்துடன் தொடர்புபடுத்திக்
கொள்ள முடிந்தது.
இந்த அனுபவப்
பகிர்வு நிகழ்வின் முழு நேரத்திலும்,
விரிவுரை மண்டபத்தில் நிலவிய சூழல் குறிப்பிடத்தக்கதாக இருந்தது. புதிய ஆசிரிய
பயிலுநர்களின் முகங்களில் காணப்பட்ட ஆரம்பத் தயக்கம் படிப்படியாக மறைந்து, அதற்குப்
பதிலாக நம்பிக்கையும் உற்சாகமும் வெளிப்பட்டது. மறுபுறம், இரண்டாம் வருட
ஆசிரிய பயிலுநர்களும் தங்களது அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டபோது, தாங்கள் கடந்த
இரண்டு ஆண்டுகளில் எவ்வளவு வளர்ச்சி பெற்றிருக்கிறோம் என்பதை தாமே மீண்டும்
உணர்ந்தனர். இவ்வாறு, கற்றவர்கள்
கற்பிப்பவர்களாகவும், கற்பிப்பவர்கள்
மீண்டும் கற்றவர்களாகவும் மாறிய அந்தத் தருணம், ஆசிரியர் கல்வியின் உண்மையான அழகை வெளிப்படுத்திய அரிய
கல்வி அனுபவமாக அமைந்தது.
ஒரு
விரிவுரையாளரின் தொழில்முறைப் பிரதிபலிப்பு
இந்நிகழ்வின்
ஒவ்வொரு தருணத்தையும் அவதானித்தபோது,
ஒரு துறைசார்ந்த விரிவுரையாளராக எனக்குள் பல ஆழமான சிந்தனைகள் தோன்றின.
வகுப்பறையில் அறிவைப் பகிர்வது ஆசிரியர் கல்வியின் ஒரு பரிமாணம் மட்டுமே; ஆனால்
கற்றலுக்கான வாய்ப்புகளை உருவாக்குவதும்,
பயிலுநர்கள் ஒருவரிடமிருந்து ஒருவர் கற்றுக்கொள்ளும் கல்விச் சூழலை
ஏற்படுத்துவதும் ஒரு ஆசிரியர் கல்வியாளரின் மிக முக்கியமான தொழில்முறைப்
பொறுப்பாகும் என்பதை இந்நிகழ்வு மீண்டும் உணர்த்தியது.
ஆசிரியர்
கல்வியில், விரிவுரையாளர்
மட்டுமே அறிவின் ஒரே மூலமாக இருக்க வேண்டியதில்லை. மாறாக, கற்றலை
ஊக்குவிக்கும் சூழலை உருவாக்குபவராகவும்,
அனுபவங்களை இணைக்கும் பாலமாகவும்,
சிந்தனைகளைத் தூண்டும் வழிகாட்டியாகவும் அவர் செயற்பட வேண்டும். முதலாம்
மற்றும் இரண்டாம் வருட ஆசிரிய பயிலுநர்களை ஒரே கற்றல் தளத்தில் இணைத்த இந்த
அனுபவப் பகிர்வு நிகழ்வு,
அந்தக் கல்வித் தத்துவத்தை நடைமுறையில் காண்பித்த ஒரு அரிய வாய்ப்பாக
அமைந்தது.
குறிப்பாக, இரண்டாம் வருட
ஆசிரிய பயிலுநர்கள் தன்னம்பிக்கையுடன் புதிய ஆசிரிய பயிலுநர்களை வழிநடத்திய விதம், அவர்களின்
தொழில்முறை முதிர்ச்சியையும் பொறுப்புணர்வையும் வெளிப்படுத்தியது. அதேவேளை, புதிய ஆசிரிய
பயிலுநர்கள் ஆர்வத்துடனும் பணிவுடனும் கேள்விகளை முன்வைத்து, குறிப்புகளை
எடுத்துக்கொண்டு, தங்களது
எதிர்காலக் கற்றல் பயணத்தைத் திட்டமிடத் தொடங்கிய விதம் மிகவும்
மகிழ்ச்சியளித்தது. இந்த மாற்றத்தை நேரில் காண முடிந்தது ஒரு விரிவுரையாளராக
எனக்கு அளவற்ற மனநிறைவை அளித்தது.
மேலும், இந்நிகழ்வு
ஆசிரியர் கல்வியில் அனுபவம் என்பது பகிரப்பட்டால்தான் அதன் உண்மையான பெறுமதி
வெளிப்படுகிறது என்ற உண்மையை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியது. இரு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு
இதே மண்டபத்தில் புதிய ஆசிரிய பயிலுநர்களாக அமர்ந்திருந்தவர்கள், இன்று தங்களது
அனுபவங்களின் ஊடாக அடுத்த தலைமுறைக்கு வழிகாட்டும் கல்வியாளர்களாக
உருவெடுத்திருப்பதைப் பார்ப்பது,
ஆசிரியர் கல்வியின் வெற்றியை வெளிப்படுத்தும் மிக அழகான தருணமாக அமைந்தது.
இந்த நிகழ்வு
எனக்கு இன்னொரு உண்மையையும் உணர்த்தியது. கல்விக் கல்லூரியில் உருவாகும் கற்றல்
சமூகங்கள் (Learning
Communities), தொழில்முறை ஒத்துழைப்பை மட்டுமல்ல; பரஸ்பர
நம்பிக்கை, மனிதநேயம், தலைமைத்துவம்
மற்றும் சமூகப் பொறுப்புணர்வையும் வளர்க்கின்றன. இவ்வாறான அனுபவங்களே
எதிர்காலத்தில் மாணவர்களை அன்புடனும் புரிந்துணர்வுடனும் வழிநடத்தக்கூடிய
ஆசிரியர்களை உருவாக்குகின்றன.
ஒரு ஆசிரியரை
உருவாக்குவது பாடத்திட்டம் மட்டுமல்ல;
அனுபவங்கள், உறவுகள், பிரதிபலிப்புகள்
மற்றும் பகிரப்பட்ட கற்றல்களும் ஆகும். அதனால்தான், இத்தகைய அனுபவப் பகிர்வு நிகழ்வுகள் தேசிய கல்விக்
கல்லூரிகளின் கல்விப் பண்பாட்டில் தொடர்ச்சியாக இடம்பெற வேண்டிய பெறுமதிமிக்க
கற்றல் வாய்ப்புகளாக நான் கருதுகிறேன்.
நிறைவுரை
இந்தச்
சந்திப்பு வெறும் அறிவுரைகளை வழங்கிய நிகழ்வாக அமையவில்லை; மாறாக, ஒரு தலைமுறை
ஆசிரிய பயிலுநர்கள் தமது அனுபவங்களையும் விழுமியங்களையும் அடுத்த தலைமுறையினரிடம்
பொறுப்புணர்வுடன் பகிர்ந்துகொண்ட அர்த்தமிக்க கல்விச் சந்திப்பாக அமைந்தது. அந்த
அனுபவப் பகிர்வின் மூலம் புதிய ஆசிரிய பயிலுநர்களின் மனங்களில் நம்பிக்கை, தன்னம்பிக்கை, தொழில்முறைப்
பொறுப்புணர்வு, தேசிய
ஒருமைப்பாட்டு உணர்வு மற்றும் உயரிய ஆசிரியர் இலட்சியங்கள் விதைக்கப்பட்டன.
"ஒரு விளக்கிலிருந்து
மற்றொரு விளக்கு ஏற்றப்படும்போது அதன் ஒளி குறைவதில்லை; மாறாக, இருள் மட்டுமே
அகல்கிறது." அதுபோல,
இரண்டாம் வருட ஆசிரிய பயிலுநர்களின் அனுபவங்களும் வழிகாட்டல்களும் புதிய
ஆசிரிய பயிலுநர்களின் எதிர்காலப் பாதையை ஒளிரச் செய்தன. அந்த ஒளி நாளைய வகுப்பறைகளில்
அறிவையும் மனிதநேயத்தையும் சமூகப் பொறுப்புணர்வையும் விதைக்கும் ஆயிரக்கணக்கான
மாணவர்களின் வாழ்விலும் பிரதிபலிக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.
சமூக விஞ்ஞான துறைசார்ந்த
விரிவுரையாளராக, முதலாம்
மற்றும் இரண்டாம் வருட ஆசிரிய பயிலுநர்களுக்கிடையில் இத்தகைய அனுபவப் பகிர்வுச்
சந்திப்பை ஏற்பாடு செய்து,
அவர்கள் ஒருவரிடமிருந்து ஒருவர் கற்றுக்கொள்ளும் வாய்ப்பை உருவாக்கியமை எனக்கு
ஆழ்ந்த தொழில்முறை மனநிறைவையும் மகிழ்ச்சியையும் அளித்தது. புதிய ஆசிரிய
பயிலுநர்களின் முகங்களில் மலர்ந்த நம்பிக்கையையும், இரண்டாம் வருட ஆசிரிய பயிலுநர்களின் வழிகாட்டும்
முதிர்ச்சியையும் கண்டபோது,
ஆசிரியர் கல்வியின் உண்மையான வெற்றி பரீட்சைப் புள்ளிகளில் அல்ல; மனிதர்களை
உருவாக்குவதிலேயே உள்ளது என்ற உண்மையை மீண்டும் ஆழமாக உணர்ந்தேன்.
இத்தகைய
சந்திப்புகள், கல்விக்
கல்லூரியின் கற்றல் பண்பாட்டை மேலும் வலுப்படுத்துவதோடு, அனுபவத்தை
அறிவாகவும், அறிவைச்
செயலாகவும், செயல்களைப்
பிரதிபலிப்பாகவும் மாற்றும் தொழில்முறை ஆசிரியர்களை உருவாக்கும் வலிமையான கல்விச்
செயற்பாடுகளாக விளங்கும். எதிர்காலத்திலும் இவ்வாறான அனுபவப் பகிர்வு நிகழ்வுகள்
தொடர்ச்சியாக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு,
ஆசிரியர் கல்வியின் தரத்தை மேலும் உயர்த்தும் என்ற உறுதியான நம்பிக்கையுடன்
இக்கட்டுரையை நிறைவு செய்கிறேன்.
உசாத்துணைகள்
Darling-Hammond, L. (2006). Powerful teacher
education: Lessons from exemplary programs. Jossey-Bass.
Dewey, J. (1938). Experience and Education.
Macmillan.
Knowles, M. S., Holton, E. F., & Swanson, R. A.
(2020). The adult learner (9th ed.). Routledge.
Kolb, D. A. (2015). Experiential learning:
Experience as the source of learning and development (2nd ed.). Pearson.
Wenger, E. (1998). Communities of practice:
Learning, meaning, and identity. Cambridge University Press.